Kobieta, w której mieszka kilkanaście innych kobiet. Zupełnie różnych, kolorowych. Tworzą wspólny raj z kredek, słów w zależności od tego, który głos danego dnia ma pierwszeństwo i potrzebę wystąpienia. Raja uwielbia towarzystwo. Tworzy miejsca spotkań i wąskie przejścia do tych miejsc. Przedstawia w nich dziwy, nowe byty, którym daje dowód na istnienie.
Raja, a ściślej Raje, miewają wielu gości. Na przykład Słoneczniki, które pełnią funkcję ziemskich słońc. W myśl prawa: jak na górze, tak i na dole spotykają jawę ze snem. Gdy herbata wystyga, a rozmowa musi zmienić tor, żegnają się i za pomocą mikrobalonów szybują do matek. Odwiedzają je też nietoperze. W zębach, podczas lotu, trzymają przepowiednię urodzaju. Wręczają wybrańcom kłosy pszenicy. Malują niebo fuksją i odwracają świat do góry nogami. Jest też para kochanków. Ona rodzi prędkość kolibra. Aby ją uruchomić, potrzebny jest tylko właściwy dotyk. On wie, jak uwolnić ptaki, rozpędzić pragnienie i otworzyć tarczę.
To wszystko odbywa się w światach pomiędzy, do których was zapraszam. Wystarczy wciągnąć brzuch i odbić się od Ziemi 😉
Raja (tekst i grafika)
Badaczka przestrzeni między słowem a linią. Tropicielka śladów dzieciństwa. Wierzy, że każdy dorosły ma za zadanie odkopać swoją skrzynię skarbów. Niechcący zapomniał, gdzie i kiedy, ale znaki niedogrowe doprowadzą go wreszcie do celu. Niecierpi skostnienia albo cierpi z powodu skostnienia. Gdy była małą dziewczynką, wolała nosić spodnie i zdobywać najwyższe korony drzew. Z wiekiem nabyła lęku wysokości. Poprzez kredki i odpowiednie układy zdań tworzy mapę do miejsc wolnych i powolnych. Wraca.
Rano lepiej do niej nie mówić. Proces budzenia uważa za święty. Wtedy łapie resztki snu, które stanowią rodzaj kompasu. Najważniejsze podróże odbywa w towarzystwie księżyca. Ufa w jego cykl i astrologiczną trasę.
Aktualnie ukryła się w bibliotece i rajcuje z wyobraźnią dzieci. W nich widzi potencjał do zmiany.
W wolnych chwilach pracuje nad wygłaszaniem Możliwieści, które będą jej trzecim zbiorem poetyckich dokonań.
Uważa, że na pytanie „kim jesteś?” istnieje tylko jedna prawidłowa odpowiedź – „jestem”.