Prawda, mój prysznic jest okrutny i śmierdzi. Jego okrucieństwo staje się tym bardziej bezczelne, że nie mówi „przepraszam”.

Zgłaszam zażalenie na państwa pracowników – montażystów baterii umywalkowej.

Tomaz SwS – serfer ścieku, poeta rebeliant i wywrotowiec. Wokalista sludgowej bandy o.d.r.a, projektu sewagesurfers. Dryfujący jazzman.

Bernadetta Rożek ur. 2077 rok) — na śniadanie przegryza szklanki o podwójnym szkle i popija skórkami od chleba.

– Melopianiwa fuperowego dajcie mi tu natychmiast. Stygnie kąpiel dla księżniczki – zawołała donośnym głosem panna Florentyna, przykładając sobie do czoła kompres nasączony chłodną wodą i miedzianym olejkiem.

Sztympe W. – kąpie się zawsze bezgąbkowo, mydli ręką. Lubi parzącą wodę.

– Mamy w łazience pluskwy – powiedziałam ojcu bardzo zaniepokojonym tonem.

Pikiewitz – intensywnie wsłuchuje się w szuranie swoich stóp przy jednoczesnym dotykaniu powierzchni pionowych.

Lubię brać prysznic. Nie jest to jednak wyznanie o znaczeniu typowo użytkowym, ablucja codzienności, bruduzmycie czy krwi krążenia poprawianie.

Oscylator — nie należy posądzać go o wygląd. Nienawidzi biernego wypoczynku, zabawy oraz fajnych ludzi. Gdy jest sam, zamienia się w prawdziwego dżentelmena.

Skrzaty nasze rosną chętnie na grzybach łazienkowych kafelek, białych i beżowych.

Kapsetoid kibla gryzie w pupę Daliannę. Pupa oddziela się od Dalianny i w konflikcie pośladków zaczyna mówić do świata przedstawionego:

Elvis słucha swoich płyt i przed lustrem tańczy – to do góry lewy bark, to prawy. Trudno dociec, co wybrzmiewa z głośników. Sądząc po jego zamaszystych ruchach, może to być Jailhouse Rock. Ale chyba znudził mu się ten dziarski rytm, chyba zawahał się w sobie albo zabrakło mu młodzieńczej pewności siebie. Lub też stało się…

gulasz ludwikawy – nazywam się Ludwika Maria Gulek, lat 16 i 5/9. Rysuję od 18 roku życia. Moja przygoda ze Sztuką zaczęła się tak – przyszłam do optyka i mówię:
– Poproszę okulary.
– Do czytania? Do Salvador Dali czy Bliży?
– Do widzenia.
– Do widzenia.
I tak się też skończyła.

Historia szaroburego dywanika, który niegdyś był niebieski.

Zmierzwiony Bąbel – ziombel rysujący, spontaniczny twórca.

Sprawa nie jest tak prosta i zarazem nie tak skomplikowana, jak się wydaje. Do wykonania tej procedury nie musimy używać rąk, ale należy mieć oczy i uszy – najlepiej, żeby były szerokie i otwarte.

Krowa zaszczekała bezdźwięcznie, oddając salwę armatnią w kierunku jednoosobowego tłumu, składającego się z sędziwego chłopca, który tak naprawdę był dziewczynką, mimo że był chłopcem.