Wzloty i upadki to znana nam kolej rzeczy. A co by było, gdyby mówić, że to jednak “lotnisko” rzeczy, omijając nazewnictwo “kolejowe”? U nas jak najbardziej można.

Z okazji trzydziestych urodzin dostałem nową talię kart. Szczególnie wspaniałe były w niej cztery damy, a najcudowniejsza ona – Dama Samolotowa.

Linia horyzontu zaróżowiła się, a gasnące promienie słońca prześwietlały chmury pierzaste – porcje atmosferycznej waty cukrowej.

Bronek nie miał latania we krwi. Czasem w snach docierało do niego, że jego własne erytro- i leukocyty unoszą się bezwładnie w zawiesinie osocza, a wtedy budził się zlany potem i ze stłumionym krzykiem w ściśniętym gardle.

Tomaz SwS – serfer ścieku, poeta rebeliant i wywrotowiec. Wokalista sludgowej bandy o.d.r.a, projektu sewagesurfers. Dryfujący jazzman.

– Warsaw, mamy problem! – Marysia, stażystka w Departamencie Obcych Cywilizacji, wpadła bez pukania do gabinetu Krystiana. Chciała jak najszybciej poinformować swojego przełożonego o zmierzającym w stronę Ziemi niezidentyfikowanym obiekcie.

Parasol napędzany lotnictwem, czyli paranaukowa parabola o paranoicznym Paraguasie i paradoksalnych skutkach parazytozy w paradoksografii Paracelsusa.

Mrugotliwa Gazelle — troszeczkę sobie mruga zaokrągleniem oraz ryczy dziko w puszczy kosmosu. Zjadła już trzy katedry, planuje jeszcze trzy przełęcze. Mieszka w ognisku apacza.

Afabularna aeronautka (aleatoryczny almanach ahistorycznych, alinearnych albo apokryficznych aliteracji)

– Proszę państwa, czy leci z nami lekarz?! – zapytała kobieta, przypominająca z wyglądu tę przyszywaną ciocię, która pamięta każdy twój etap życia, a ty nie masz pojęcia, kim ona u licha jest.

gulasz ludwikawy – nazywam się Ludwika Maria Gulek, lat 16 i 5/9. Rysuję od 18 roku życia.

Dzisiaj widziałem Cię przez chwilę na niebie, na czterdziestej piątej chmurze, którą naliczyłem przymrużonym okiem. Jestem już dość stary i myślałem, że nie dożyję chwili, by potwierdzić moje badania nad dorastającym pokoleniem dam samolotowych.

Dagmara nie podróżowała. Gdy po raz pierwszy nadarzyła się okazja do wyjścia poza znajomy kontekst, napięła skórę mózgu, by móc przyjąć klapsa od okoliczności i powiedziała sobie: „Tak, zasłużyłam na to”.

Przyglądałem się matowej mapie migotliwych kropek wielokolorowych, rozsianych po jednolitej powierzchni sufitu, choć przecież migotały one w moich oczach.

Ten-Który-Gra-Na-Okarynie-W-Ciemności — gra na okarynie w ciemności. Słyszysz go czasami, wracając nocą do domu.

Kuba – kraj, w którym bezdomne psy dzielą się na legalne i nielegalne, a każdy (prawie) żebrak wygląda jak klaun.

Dominika „Kobieta-Pasikonik” Polok – około roku 1997 postanowiła podarować mamie wróbla, dostrzeżonego na dachu garażu; tym bardziej, że akurat o dach była oparta drabina. Zanim weszła na dach, wróbel odleciał, następnie zaś konieczne było sprowadzenie jej z dachu przez osobę dorosłą, dopingowaną przez brata („Szybko, zaraz się dobranocka zaczyna!”).